Tażin to najbardziej charakterystyczny symbol całego kręgu kultury marokańskiej. Samo słowo jest wieloznaczne i stanowi klucz do zrozumienia marokańskiej kuchni. Tażin oznacza bowiem zarówno potrawę, jak i naczynie, które służy do jej przygotowania i podawania. Jako symbol marokańskiej kuchni, a szerzej kultury, jest także narzędziem różnych manifestacji politycznych.

 

   Podczas naszego pobytu w Maroku wielokrotnie goszczono nas podając tażin. Każda wizyta etnologów w dolinie Tidili kończyła się zaproszeniem do wspólnego posiłku. Choć trzeba raczej powiedzieć, że każda wizyta w berberskim domu zaczynała się od zaproszenia do stołu i podaniem tażinu.

 

   Zawartość glinianego, stożkowatego naczynia może być bardzo różna. Obowiązkową bazą potrawy jest mięso gotowane w bulionie z warzywami. Na placu Jamma el Fna spotyka się różnego rodzaju tażiny mięsne (z kurczakiem, wołowiną, baraniną), jak i wegetariańskie. Na ostępach masywu Wysokiego Atlasu nie sposób jednak znaleźć wersji wegetariańskich. Tam każdy tażin jest z mięsa, najczęściej koziego lub baraniego.

 

   Prawidłowo przyrządzony tażin powinien być gotowany przez przynajmniej trzy godziny, na palenisku opalanym węglem. Nie jest to szybka kuchnia. Istnieją różne teorie wyjaśniające skąd tak naprawdę pochodzi tażin. Jedni twierdzą, że był prezentem od Fenicjan, który odwiedzili tereny Maroka w czasach antycznych. Jednak najpopularniejsza jest teoria berberyjska.

 

   To właśnie Berberowie, czyli pierwsi mieszkańcy północnej Afryki, wynaleźli to naczynie i uczynili z niego ikonę tradycyjną kuchni marokańskiej. Zależało im aby nie trzeba było dodawać dużych ilości wody do gotowanego jedzenia – miało ono czerpać płyny ze składników, które się gotowały. I tak też powstała konstrukcja naczyń, które te założenia spełniały. Garnek składa się z dwóch części: podstawy, dość masywnej, jednak niezbyt głębokiej oraz pokrywy w kształcie stożka. Taki układ pozwala parze, która wytwarza się podczas gotowania „powrócić” do potrawy, przez co mięso, warzywa czy owoce same się w nim gotują.

 

   Na każdym marokańskim targu (souq’u) można znaleźć wiele rodzajów tażinów zarówno bardzo małych jak i do potraw dla całej rodziny. Tradycyjne naczynie wykonane jest z gliny i nie posiada żadnych ozdób. W takim gotuje zdecydowana większość Marokańczyków. Spotyka się także wersje szkliwione oraz bogato zdobione. Te mają przyciągnąć spojrzenia turystów.

 

 1

Tażin z gór

 

 

 

 

 

Fatima ugościła nas królewskim tażinem–baraniną podaną w sosie z suszonymi śliwkami.

 

 

 

Tażin z placu Jammal El Fna w Marrakeszu.

 

 

 

Tażin, jakim podjęto nas w domu panny młodej.

 

 

 

 

Grupa poznańskich etnologów zaproszona

na tażin przez gospodarza gminy, pana Rachida.

 

 

Artystyczna instalacja w medresie Ibn Józefa.

 

 

 

 

Multikulturowe powiązania – tażin, symbol kultury Maroka, jest używany

jako nośnik politycznych manifestacji.